27 Haziran 2012 Çarşamba

Akşam eşim söylemişti ama nedense ihtimal vermemiştim ya da inanmak mı istemedim? Bir iki saat önce kardeşim aradı kırmızı arabaya mı bej arabaya mı binmek istersin diye? Dedim benim arabam var. Hani duyan 27 yaşında koskoca kadın kardeşini kıskanıyor diyecek. Belki de öyle... Kimse bana bişi sormadı, kimse bişi danışmadı insanın zoruna gidiyor nedense, sadece rengi sormak için mi aranıyorum? En başta gücenikliğim bu yüzden. Hiç bi zaman araba almasınlar da demedim ama önce bi üniversiteye yerleşseydi. Ortamı öğrenseydi, bi kaç zaman sonra orta halli bir araba alabilirlerdi... Ama dün liseden mezun olmuş çocuğa bugün gidip sıfır son model araba alınılmasına bozulurum.
Bana yardım etmediler diyemem bana da güçleri yettiğince el uzattılar da o zaman bu kalp kırıklığım neden kaynaklanıyor anlayamıyorum. Biraz kırgın, biraz üzgün biraz bombok durumdayım:(( Geldi mi neden herşey üstüste geliyor? Geçmişi deldikçe hep kanatacak şeyler çıkıyor. Şimdi benim kendimi toplayıp kardeşime aileme en muhteşem, sevindirik pozlarımı takınmalıyım. Nasıl olacak o hiç bilmiyorum:((

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder